ใจที่ฝึกดีแล้ว นำสุขมาให้ยิ่งกว่าสิ่งใดในโลก

ใจที่ให้อภัยได้ คือใจที่เบาที่สุด

โกรธคนอื่น เหมือนถือถ่านร้อนไว้เอง สุดท้ายมือเราเองที่พอง

ปล่อยวางไม่ใช่การยอมแพ้ แต่คือการเลือกไม่แบกสิ่งที่ไม่ใช่ของเรา