บทแผ่เมตตา — ให้ตนเองและสรรพสัตว์ พร้อมคำแปล

บทสวดที่ไม่ได้ขออะไรให้ตัวเองอย่างเดียว แต่ปรารถนาให้ทุกชีวิตเป็นสุข — และความอ่อนโยนนั้นก็ย้อนกลับมาที่ใจเราเอง

คำตอบสั้นใน 30 วินาที

บทแผ่เมตตาคือการตั้งจิตปรารถนาให้ตนเองและสรรพสัตว์มีความสุข ปราศจากทุกข์และเวรภัย นิยมสวดต่อท้ายบทสวดมนต์หรือหลังนั่งสมาธิ ช่วยให้จิตอ่อนโยน เย็น และสงบ

บทสวด

คำแปล / ความหมาย

บทแผ่เมตตาแบ่งเป็นสองส่วน คือแผ่ให้ตนเองก่อน (ให้ใจเรามีเมตตาและเป็นสุข) แล้วจึงแผ่ออกไปให้สรรพสัตว์ทั้งปวง คำแปลกำกับในวงเล็บช่วยให้เข้าใจความหมายแต่ละวรรค

วิธีแผ่เมตตา

• สวดหลังนั่งสมาธิ หลังสวดมนต์ หรือก่อนนอน
• ค่อยๆ นึกภาพความสุขแผ่จากตัวเราออกไปสู่คนที่รัก คนรอบข้าง และสรรพสัตว์
• สวดช้าๆ ด้วยใจจริง ไม่ต้องรีบ

ประวัติ & ที่มา

การแผ่เมตตาเป็นหลักปฏิบัติสำคัญในพระพุทธศาสนา (เมตตาภาวนา) พระพุทธเจ้าทรงสอนให้เจริญเมตตาเพื่อให้จิตอ่อนโยน ลดความโกรธและความกลัว บทแผ่เมตตาภาษาบาลีที่ใช้กันทั่วไปมาจากแนวปฏิบัตินี้

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: ทำไมต้องแผ่ให้ตัวเองก่อน?
ตอบ: เพราะใจที่มีเมตตาต่อตนเองก่อน จึงแผ่ออกไปให้ผู้อื่นได้อย่างจริงใจและยั่งยืน

ถาม: จำภาษาบาลีไม่ได้ แผ่เป็นภาษาไทยได้ไหม?
ตอบ: ได้ ตั้งจิตปรารถนาดีเป็นภาษาไทยก็ถือเป็นการแผ่เมตตา หัวใจอยู่ที่ความรู้สึกจริง

ถาม: แผ่เมตตาให้คนที่เราโกรธได้ไหม?
ตอบ: ได้ และเป็นการฝึกที่ดีมาก ช่วยคลายความโกรธในใจเราเอง

บทสวดที่เกี่ยวข้อง

บทสวดมนต์ก่อนนอน · คาถาบูชาพระสีวลี · รวมบทสวดทั้งหมด

แหล่งอ้างอิง

• เมตตาภาวนาในพระพุทธศาสนาเถรวาท (บทแผ่เมตตา)
• Wikimedia Commons — ภาพประกอบ (CC BY-SA)