ปล่อยวางไม่ใช่ไม่แคร์ แต่คือแคร์แบบไม่ยึด
ทุกอย่างเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป รวมถึงความทุกข์ด้วย
ทุกข์เกิดเพราะอยากให้ทุกอย่างเป็นดั่งใจ สุขเริ่มเมื่อยอมรับสิ่งที่เป็น
ใจที่ฝึกดีแล้ว นำสุขมาให้ยิ่งกว่าสิ่งใดในโลก
โกรธคนอื่น เหมือนถือถ่านร้อนไว้เอง สุดท้ายมือเราเองที่พอง
