ภูกระดึง เลย — ภูเขาที่ต้องเดินขึ้นเอง เปิดเดือนไหนและเตรียมตัวยังไง

ภูกระดึงต่างจากที่เที่ยวภูเขาส่วนใหญ่ของไทยตรงที่ ขับรถขึ้นไปไม่ได้ ทุกคนที่อยากเห็นวิวบนนั้นต้องเดินขึ้นด้วยขาตัวเอง และนั่นแหละคือเหตุผลที่คนไปแล้วจำได้ไม่ลืม

เปิดช่วงไหน หนาวสุดตอนไหน

อุทยานแห่งชาติภูกระดึง จังหวัดเลย ปิดช่วงฤดูฝนประมาณมิถุนายนถึงกันยายนของทุกปี เพราะทางเดินลื่นและเสี่ยงอันตราย แล้วเปิดให้ขึ้นราวตุลาคมถึงพฤษภาคม

ถ้าอยากได้อากาศหนาวจริง ๆ กับใบไม้เปลี่ยนสี ช่วงที่ใช่คือ พฤศจิกายนถึงมกราคม ซึ่งบนยอดภูอุณหภูมิลงได้ต่ำกว่า 10 องศาในบางคืน ส่วนกุมภาพันธ์–พฤษภาคมจะอุ่นขึ้นและแห้งกว่า คนน้อยกว่าแต่ก็ร้อนกว่าตอนกลางวัน

เดินขึ้นจริง ๆ ไกลแค่ไหน

ระยะทางจากที่ทำการอุทยานถึง หลังแป ซึ่งเป็นขอบยอดภูอยู่ที่ประมาณ 5.5 กิโลเมตร ช่วงที่ชันที่สุดคือช่วงท้ายก่อนถึงขอบ มีบันไดหินและทางชันต่อเนื่อง คนทั่วไปใช้เวลาราว 4–6 ชั่วโมงแล้วแต่ความฟิตและจำนวนครั้งที่หยุดพัก

ที่หลายคนไม่รู้ล่วงหน้าคือ ถึงหลังแปยังไม่จบ จากขอบยอดภูต้องเดินบนที่ราบต่ออีกหลายกิโลเมตรกว่าจะถึงศูนย์บริการและที่พัก รวมแล้ววันแรกอาจเดินเกินสิบกิโลเมตร ควรออกเดินแต่เช้าเพื่อไม่ให้ไปถึงตอนมืด

สัมภาระหนัก ๆ ฝาก ลูกหาบ ขึ้นได้ คิดค่าบริการตามน้ำหนัก ซึ่งเป็นรายได้สำคัญของคนในพื้นที่ แนะนำให้แบกเฉพาะน้ำ ของกิน และเสื้อกันหนาวติดตัวไว้เอง

ไฮไลต์บนยอดภู

ผานกแอ่น เป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นยอดนิยม ส่วน ผาหล่มสัก คือจุดชมพระอาทิตย์ตกที่มีต้นสนยื่นออกไปริมหน้าผา และเป็นภาพสัญลักษณ์ของภูกระดึงที่เห็นกันบ่อยที่สุด

ระหว่างทางบนที่ราบยังมีน้ำตกหลายแห่งให้แวะ ช่วงต้นฤดูเปิดหลังหน้าฝนน้ำจะยังเยอะและสวยกว่าช่วงปลายฤดู

เตรียมตัวยังไงไม่ให้พัง

สิ่งที่ทำให้คนเที่ยวไม่สนุกที่สุดคือรองเท้า ควรใช้รองเท้าที่เดินสบายและดอกยางยังดี ไม่ใช่รองเท้าใหม่เอี่ยมที่ยังไม่เคยใส่เดินไกล และควรมีไฟฉายหรือไฟคาดหัวติดไปด้วยเสมอ

เรื่องที่พักบนยอดภูมีทั้งบ้านพักและลานกางเต็นท์ ช่วงไฮซีซันคนเยอะมากจนควรจองล่วงหน้า และเนื่องจากกลางคืนหนาวจริง ถุงนอนหรือเสื้อกันหนาวหนา ๆ ไม่ใช่ของฟุ่มเฟือย